Wat ‘The Good Place’ mij heeft geleerd over 'een goed persoon' zijn

Door: Maureen Vreeburg

Tekening door Maureen Vreeburg


‘The Good Place’, een ontzettend leuke en verslavende sitcom die ik in korte tijd helemaal gekeken heb. Maar de serie is veel meer dan alleen een vermakende comedy serie. De serie zet je echt aan het denken. Tijdens het kijken van deze serie ben ik heel erg gaan nadenken over wanneer iemand ‘goed’ is en of ik zelf een goed persoon ben.

*SPOILER ALERT*

De serie beschrijft het verhaal van vier mensen, Eleanor, Tahani, Chidi en Jason, die nadat ze zijn overleden in de ‘Afterlife’ terecht komen. Ze worden door Michael, een Architect, verwelkomd in ‘The Good Place’, een buurt gebouwd als een paradijs, als beloning, omdat de mensen volgens een speciaal puntensysteem geleefd hebben als goede personen. Eleanor komt er heel snel achter dat ze door een fout hier is geplaatst, omdat alle informatie die ze hebben over haar leven niet klopt. Terwijl ze haar best doet te verbergen dat ze hier niet thuishoort, probeert ze een beter persoon te worden door middel van ethiek lessen van Chidi. Ook Jason blijkt hier onterecht te zijn beland. Na een tijd geeft Eleanor toe dat ze hier niet hoort, omdat ze ziet hoe erg Chidi er mee loopt. Uiteindelijk komt Eleanor erachter dat ze eigenlijk in ‘The Bad Place’, de plek waar de slechte mensen eindigen, zitten en Michael een demoon is. Dit was een test gemaakt door Michael als nieuwe marteltechniek. Michael reset de vier mensen opnieuw en opnieuw in de hoop dat zijn test zal slagen, maar steeds opnieuw komt Eleanor er achter. Wanneer Michael wanhopig is, sluit hij een deal met de vier, dat zij moeten doen alsof ze niet weten dat ze in ‘The Bad Place’ zijn. Michael raakt steeds meer bevriend met de mensen en wordt zelf een beter persoon. Hij komt erachter dat het puntensysteem voor de Afterlife niet meer klopt en strijd er samen met de groep voor om een nieuw systeem te creëren en zo de Aarde te redden. Uiteindelijk gaan ze allemaal naar de echte ‘The Good Place’. Wat ik mooi vind aan deze serie is dat de karakters zelf ook heel erg met deze kwestie rondlopen. Er worden zelfs regelmatig ethiek lessen gegeven gedurende de serie. Hoe word je een goed persoon? Hoe kunnen we ervoor zorgen dat we verbeteren als mensen? Welke obstakels kom je tegen?

Mijn conclusie uit de serie is dat ‘een goed persoon zijn’ niet een vaststaand iets is. Het is niet iets wat je zomaar kan worden. Er spelen heel veel factoren mee, zoals je motivatie erachter. Je kan heel veel goede dingen doen voor de wereld, maar als je motivatie om die dingen te doen corrupt is, zijn het eigenlijk geen goede daden. Zoals je ziet bij Tahani. Ze heeft tijdens haar leven zoveel geld opgehaald voor goede organisaties en bepaalde doelen in de aandacht gebracht, maar ze deed het eigenlijk alleen om te bewijzen aan haar ouders dat ze beter was dan haar zus. Tegelijkertijd is het bijna onmogelijk om een goede daad te verrichten die 100% onbaatzuchtig is. Hier gaat ook een aflevering van Friends over, als ik even mag afwijken. Bijna altijd doe je een goede daad ook deels om je beter over jezelf te voelen. Dan is het dus toch, al is het voor een heel klein deel, egoïstisch. Ook is je omgeving heel meespelend. Sommige mensen komen uit slechtere milieus, door armoede of door slechte ouders, en die dingen zijn zo bepalend voor je ontwikkeling als mens zijn. Bepaalde gebeurtenissen kunnen je zo tekenen als mens, dat je soms veel meer moet vechten om goed te zijn dan mensen die een ‘makkelijker’ leven hebben. Michael zegt in de serie ook: “People improve when they get external love and support. How can we hold it against them when they don’t?”. Voor sommige mensen is overleven al een gevecht, hoe kunnen die mensen dan bezig zijn met het goede doen voor de medemens? Ook hebben sommige mensen heftige dingen meegemaakt, of een heftige jeugd gehad. Voor die mensen is het zo moeilijk zich los te maken van het verleden, hoe kunnen die bezig zijn met behulpzaam zijn voor anderen?

Michael zegt in de serie: “What matters isn’t if people are good or bad. What matters is that they’re trying to be better today than they were yesterday”. Dat vind ik wel een heel mooie. Als je elke dag maar opstaat en een goed persoon wil zijn, dan maakt het niet uit als het de ene dag wel lukt en de andere dag, door allerlei obstakels in of buiten jezelf, niet. Zolang je er maar naar streeft om een goed persoon te zijn. De manier waarop en hoe lang het duurt maakt niet uit, dat is voor iedereen verschillend.

Wat een belangrijk element blijkt uit de serie om beter te gaan leven, is om te leren meer empathisch te zijn en te handelen. Chidi zegt in de serie ook: “What do you have to lose by treating people with kindness and respect?”. Ook is zelfreflectie een heel belangrijk element. Zodat je gaat zien dat niet alles de schuld is van alles om je heen, maar je leert naar je eigen (herhalende) gedrag uit je verleden te kijken. En houd hoop dat het beter zal worden. Het leven gaat met vallen en opstaan. Van falen leer je alleen maar. Daar moet je niet bang voor zijn en het moet je zeker niet tegenhouden om goede dingen te doen voor jezelf en de wereld. Tahani: “Confidence comes from failure. I’ve thrown my fair share of disastrous gatherings. But you live through the failure and you learn from it”.

Ook wordt de wereld steeds complexer en complexer, wat het heel moeilijk maakt om altijd goed te kunnen zijn. Daarom komt Michael naarmate het einde ook achter dat het puntensysteem helemaal niet meer werkt voor de hedendaagse tijd. Hij vertelt dit aan de Judge en nadat zij op Aarde is geweest, beseft ze het ook.















Bron: @nbcthegoodplace


Ik vind het ook zo mooi om te zien in The Good Place dat ze nooit ophouden met leren. Ze blijven, zelfs nog in hun Afterlife, groeien als personen. Ik hoop dat ik ook altijd zal blijven leren. Dat is denk de belangrijkste les van de serie. Je kan altijd blijven leren en het is nooit te laat om te veranderen en jezelf te verbeteren.

31 views1 comment

Recent Posts

See All