To Be or not to B-movie

Door: Maureen Vreeburg


Ik heb twee weken terug meegedaan aan een video challenge over het B film genre. Dat hield in dat ik meedeed aan een online dag vol masterclasses over B films. Over scriptschrijven, productie, camera gebruik, beeldtechnieken en DIY special effects. Daarna kreeg iedereen de opdracht om in één week tijd een trailer te creëren voor een zelfbedachte B-film.

Ik ben zelf helemaal niet bekend met dit genre. Vooral omdat ik zelf altijd opzoek ben naar films waar ik uit kan leren en die mij kunnen raken, films die een boodschap hebben. B-films worden echt gezien als domme, inhoudsloze films. Ergens is dat ook waar, toch zit er meer achter dan een stel malloten die een film in elkaar prutsen.

Tekening door: Maureen Vreeburg


Toen het B-film genre werd geïntroduceerd bij de online dag, begon een van de organisators ook met: “Het belangrijkste voor het maken van een B film is dat je géén talent hebt en vooral géén geld”. Dit is natuurlijk komisch bedoeld, want je moet zeker hard werken en creatief bezig zijn voor het maken van een B film. Een B-film is eigenlijk een film gemaakt met weinig budget, die geen arthouse film is, dus geen serieuze film. Er spelen vrijwel altijd onbekende acteurs in en de film krijgt weinig publiciteit. B films zijn meestal exploitatiefilms (films die succes proberen te halen uit trends of lugubere inhoud, zoals veel seks, bloedvergieten en geweld). De term komt eigenlijk uit de begintijd van Hollywood en refereerde naar B-side van een LP. Dit was altijd een nummer die op de andere kant van de single stond van een hit nummer. Hierdoor kreeg het minder aandacht in de media of op de radio. In Hollywood werden B films in de jaren 30 populairder en werden vaak toegepast in combinatie met een A film. Als een studio nog tijd over had na het filmen van een film, filmden ze nog even in een paar dagen tijd een B film met weinig geld. Daar probeerden ze dan achteraf nog wat geld mee te verdienen door ze ofwel aan kleine, arme bioscoopjes te verkopen of in de vorm van een double feature. Zo betaalden bezoekers voor een combinatie van een A film en een B film en trailers of shorts die daarvoor vertoond werden. In de jaren 60 ontstonden Grindhouses. Dit waren kleine bioscoopjes die voornamelijk B-films vertoonden. In de jaren 70 werden deze bioscopen enorm populair en zorgde voor een ontwikkeling in het B-film genre. Filmmakers gingen zich bewust richten op dit publiek en speciaal films maken voor hen. Zo ontstonden er meer exploitatiefilm genres, zoals de slasher film en Blaxploitation (exploitatiefilms gericht op zwart publiek).

Quentin Tarantino is een wereldberoemde, populaire regisseur die zelf enorm geïnspireerd is door het B-film genre. Dit vond ik zelf wel erg boeiend om te lezen, want ergens zijn zijn films ook een vorm van exploitatiefilms, maar dan met sterke dialogen en steengoede acteurs. Door de jaren is een enorme hoeveelheid B-films geproduceerd en hebben filmmakers zich op specifieke wijzes op dit genre gestort. Zelfs beroemde regisseurs van nu zijn begonnen met het maken van gory b-films, zoals Peter Jackson! Het is ook niet voor niks dat er veel cults (groeperingen van enthousiaste fans) zijn ontstaan rondom bepaalde B-films, die dus weer zijn uitgegroeid tot cult films. B-films kunnen zelf ook inspirerend en grensdoorbrekend zijn. Een van de meest trendsettende B-films is Night Of The Living Dead (1968) van George A. Romero. Deze film was pionier binnen het zombiefilm genre en heeft vele en vele films geïnspireerd. Daarnaast was het ook de eerste horrorfilm waarin een zwart persoon de hoofdrol had! Ik heb deze film laatst met Halloween voor het eerst gekeken en ik moet zeggen, ik vind hem hartstikke cool!

Bij B-films focus je je niet zo zeer op het verhaallijn, op dialogen of monologen en op pakkende wendingen of geniale cliffhangers. Natuurlijk begin je wel met dezelfde principes als bij elke film. Je werkt je idee uit tot een premisse, hier creëer je een script van en daarna maak je storyboard om het visuele gedeelte in kaart te brengen. De focus bij B-films ligt heel erg op de visuele kant. Bijvoorbeeld door middel van bepaalde cameratechnieken kan je al een krachtige shot maken.

Bron: Pinterest

Ik kreeg deze afbeelding te zien. Dit zijn de verschillende bewegingen die een camera kan maken. Om beelden nog interessanter te maken, kan je ook technieken combineren. Wat bijvoorbeeld in films wel eens gebruikt wordt is het inzoomen van de lens, terwijl de camera achteruit beweegt. Door deze combinatie verander je het complete perspectief van de shot en dit geeft een heel trippy effect. De voorgrond blijft hetzelfde, maar de achtergrond verandert compleet.


Wat ik vooral geleerd heb is eigenlijk hoe creatief B-filmmakers zijn. Ze moeten van alles in elkaar zetten en zelf maken, omdat ze geen geld hebben om iets professionelers aan te schaffen. Ik kreeg een workshop van Poolse filmmaker Horacy Muszynski. Hij vertelde dat hij zelf altijd langs stortplaatsen gaat om daar materialen bij elkaar te schrapen die hij kan gebruiken. Het verbaasd je soms wat mensen weggooien en zo kan je zomaar pareltjes tegenkomen die perfect passen in jouw film! Ook zijn kringloopwinkels altijd een goede plek, voor oude meubels of kleding bijvoorbeeld. Ook liet hij zien hoe je verschillende gore effecten zelf kan maken. Zo heb ik ook een recept geleerd voor goedkoop filmbloed en voor groen slijm.

En toen was ik aan de beurt..

Ik durfde eerst niet aan de challenge mee te doen, vooral omdat ik zo onbekend met dit genre ben en ik dacht, ik weet helemaal niets van special effects. Ook was ik bang om een cool verhaal te schrijven. Maar ik kwam er snel achter dat ik helemaal niet bang hoefde te zijn. Juist omdat dit om een B-film trailer ging, hoefde ik niet te piekeren en peinzen over een goed verhaal en mooie, diepe shots en dit vond ik eigenlijk heel bevrijdend. Tijdens het filmen en editen ben ik 0 keer gestrest of gefrustreerd geweest, ik had zo veel lol in het maken van deze trailer.

Ik begon de 1e dag met het maken van mijn premisse, script en storyboard. Ik had al bedacht dat ik mijn broer Trevor en zijn vriendin Mireille graag als acteurs wilde in mijn film en ze hadden al toegezegd. De 2e dag heb ik alle materialen die ik nodig had gekocht. Ook heb ik die dag een plan van aanpak gemaakt voor het filmen en die naar Trevor en Mireille gestuurd. De 3e dag ben ik ‘s ochtends vroeg met mijn camera, statief en rolkoffer vol materialen naar Leeuwarden vertrokken. We hebben eerst de outfits uitgezocht zoals ik het wilde hebben. Toen zijn we de hele dag gaan filmen. Tussendoor heb ik nog een poging gedaan tot filmbloed maken. Het ging niet helemaal goed, omdat ik geen maïssiroop kon vinden en geen goede rode kleurstof. Ik had voor het geval dan ook rode plakkaatverf meegenomen en die heb ik er maar doorheen geroerd. Dat gaf ook wel juist een lekker nepbloed effect, wat goed paste. Die avond ben ik doorgegaan naar Utrecht naar mijn zus en daar ben ik mij gaan uitleven op haar laptop, die de nieuwste versie van Adobe Premiere Pro heeft. Dat was nog wel even flink prutsen en uitzoeken, omdat alles toch net anders was dan de versie die ik heb, plus ik ben ook niet bepaald een expert met film editen. Na 2 dagen bijna non-stop editen had ik mijn film af!

Still door Maureen Vreeburg De film heet ‘Is My Boyfriend Really Going To Kill Me?’ en het gaat over een jong stel, Samantha en David, die samen wonen met hun kat. Wanneer Samantha een nacht een levendige nachtmerrie krijgt over hoe David haar bruut vermoord, verandert alles. Ze lijkt niet meer te kunnen ontwaken uit de droom en begint te twijfelen of David niet echt van plan is haar te vermoorden. Hier kan je mijn trailer vinden: https://www.youtube.com/watch?fbclid=IwAR1zpiL1l9VN_8gKdZ6bKqrn55wsbRfcP4wSH_QERn5LLEWzPzPrJhxkM9A&v=h6MUWd7RPJw&feature=youtu.be


Al bij al was het voor mij enorm leerzaam om dit project aan te gaan. Ik wist vooraf niets over B-films, naast het algemene stigma dat er op zit. Voor het maken van de trailer ben ik uit mijn comfortzone gestapt en me bevrijd van de druk over film plots en daardoor lekker mijn creativiteit erop los kunnen laten. B-filmmakers zijn veel creatiever dan ik mij realiseerde en het is een heel vak apart om een B-film te verwezenlijken. Ik heb mijn eigen horizon zo ook weer verbreed en heb ik weer een stukje meer over film geleerd!

37 views0 comments

Recent Posts

See All